Peer Kharabat - 127

ای پیر خرابات

ای صاحب کرامات

کی شود این شهر آباد ؟!

که هر کس بر این تخت نشست

پیمان خود با ما شکست

از ما گسست

ای حضرات عالیات

شب خوش عزت زیاد

جمله رویم ز یاد

سراب فردا های خوب

از عمر ما سالها ربود

رفتن چه زود

گر از پای و بس ویرانه بود

این خانه را ایوان چه سود ؟!

ویرانه بود

که دنیای ما ویرانه بود

ویرانه ی مستانه بود

اینطور نبود ؟

ای دوستان قدیمی

همراهان صمیمی

وقت است بر بندیم رخت

که عمری زیر زمینیم

سر خورده و غمگینیم

بر مزار پای تخت

ایمان خود بر خر کشید و زجام دیگر سر کشید

چرخانیم این چرخ بد

ای پیر خرابات

ای صاحب کرامات

کی شود این شهر آباد

که هرکس بر این تخت نشست پیمان خود با ما شکست

از ما گسست

ای حضرات عالیات

شب خوش عزت زیاد

جمله رویم ز یاد

O vieille ruine

O propriétaire de ta dignité

Quand cette ville sera-t-elle colonisée ? !

que tout le monde était assis sur ce trône

Il a rompu son contrat avec nous

Il a rompu avec nous

Vos Excellences

Bonne nuit

On se souvient de la phrase

Un mirage de beaux lendemains

Il a volé des années de nos vies

combien de temps partir

C'était complètement ruiné

A quoi sert cette maison ?

C'était une ruine

Que notre monde était ruiné

C'était une ruine ivre

n'était-ce pas

vieux amis

compagnons intimes

Il est temps de s'habiller

que nous sommes sous terre pour toujours

Nous sommes perdus et tristes

Sur la tombe au pied du trône

Il a perdu la foi, et il a perdu la tête

Faisons tourner cette mauvaise roue

O vieille ruine

O propriétaire de ta dignité

Quand cette ville sera-t-elle prospère ?

que quiconque était assis sur ce trône a rompu son alliance avec nous

Il a rompu avec nous

Vos Excellences

Bonne nuit

On se souvient de la phrase