
Voici les paroles de la chanson : Breekpunt , artiste : ABN Avec traduction
Texte original avec traduction
ABN
We kunnen niet terug, na what jij me hebt verweten
Onderweg naar het nieuwe oude wonden opengereten
Ik moet gevoelens uitzweten langs bevroren traankanalen
Mijn tong dik en lang, kon iemand mijn stilte maar vertalen
Rustig ademhalen, ik zit te happen naar lucht
Mijn longtakken zijn geplugd, met zenuwpijn bevrucht
Het ritme van mijn gezucht, de regelmaat van een metronoom
Van de rozen die je van mij kreeg, vlocht je een doornkroon
De koning op zijn troon in zijn verlaten fort
Ik had geen honger naar verwijten, toch kreeg ik het op mijn bord
Heel mijn wereld ingestort, ik zweef rond in eenzaamheid
What was niet meer is, what de rest is eerbaarheid
Ik sta te trillen op mijn benen, maar blijf rechtstaan
En ruil al je leugens voor een lach en een traan
Dat het zo mis had kunnen gaan dat voelde we al weken
Op het punt dat niemand buigt kan liefde heel snel breken
Breekpunt!
Kapotbuigen of breken
What men iet verzogt, zal vroeg of laat ontsteken
Breekpunt!
Kapotbuigen of breken
Stiltes omdat de juiste woorden ontbreken
Breekpunt!
Kapotbuigen of breken
De herinnering aan jou draag ik als een litteken
Breekpunt!
Kapotbuigen of breken
Ik nam je liefde op de rug, wist ik veel dat die ging steken
Ik zou je moeten loven, mijn twijfel en angst verdoven
Want ik hoor je woorden wel, maar ik kan ze niet geloven
Op je lippen is de waarheid n maal te veel uitgeschoven
Onmacht grijpt om me heen, kon iemand me maar beloven
Dat we elkaar niet meer gingen tegenwerken, brandmerken en beperken
Soms is het beter los te komen dan nog meer pijn te verwerken
Glazuur staat op barsten, want ik bijt het hardste
Op mijn tanden;
zie nu zwaar overbelaste
Contrasten op het scherpst van de snee gedreven
Zonder medeleven, het ingewreven en afgeschreven
What je zei bleef kleven, deed me huiveren en beven
Van ons sprookjeskasteel is alleen een rune overgebleven
Waar liefde niet wil wonen, geen dromen meer uitkomen
En haat en demonen zichzelf tot keizer kronen
Leeggebloede inktpatronen door je angel leeg gestoken
Twee zakken vlees en knoken hebben op het breekpunt gebroken
Breekpunt!
Kapotbuigen of breken
What men iet verzogt, zal vroeg of laat ontsteken
Breekpunt!
Kapotbuigen of breken
Stiltes omdat de juiste woorden ontbreken
Breekpunt!
Kapotbuigen of breken
De herinnering aan jou draag ik als een litteken
Breekpunt!
Kapotbuigen of breken
Ik nam je liefde op de rug, wist ik veel dat die ging steken
Toen we vast zaten, had ik je moeten laten haten
In plaats van te praten, zinnen explodeerde als granaten
Woorden vielen als soldaten, leeggebloed, vol kogelgaten
De veelvraten, die ik op je ziel had losgelaten
Aten en vraten aan al je ledematen
Het verleden dat we vergaten begon weer geur door te laten
Als zuur in je ogen, was die stank in je neusgaten
Ik wou boter bij de vis, kreeg minarine bij de graten
Verlaten hoeken zijn de echo van ons getier
Bevroren tranen schraap ik met een zakdoek van schuurpapier
Mijn allerliefste vijand, mijn meest geliefde roofdier
Met een paar rukken, beet je stukken uit mijn hartspier
Laat het je smaken, laat het kraken tussen je kaken
Moordzaken doodmaken!
De botten kraken, de dolken staken
Je zult nooit ontwaken, in je doorbloedde laken
Gebroken op het breekpunt waar mijn woorden onstaken
Breekpunt!
Kapotbuigen of breken
What men iet verzogt, zal vroeg of laat ontsteken
Breekpunt!
Kapotbuigen of breken
Stiltes omdat de juiste woorden ontbreken
Breekpunt!
Kapotbuigen of breken
De herinnering aan jou draag ik als een litteken
Breekpunt!
Kapotbuigen of breken
Ik nam je liefde op de rug, wist ik veel dat die ging steken
Nous ne pouvons pas revenir en arrière après ce dont tu m'as accusé
Sur le chemin des nouvelles vieilles blessures déchirées
Je dois transpirer mes sentiments à travers des conduits lacrymaux gelés
Ma langue épaisse et longue, si seulement quelqu'un pouvait traduire mon silence
Respirez profondément, je suis à bout de souffle
Mes branches pulmonaires sont bouchées, fécondées par des douleurs nerveuses
Le rythme de mes soupirs, la régularité d'un métronome
Des roses que tu as reçues de moi, tu as tressé une couronne d'épines
Le roi sur son trône dans sa forteresse abandonnée
J'avais pas faim de reproches, pourtant j'en ai dans mon assiette
Tout mon monde s'est effondré, je flotte dans la solitude
Ce qui n'était plus est, ce qui reste est
Mes jambes tremblent, mais je reste debout
Et échangez tous vos mensonges contre un sourire et une larme
Nous avions l'impression depuis des semaines que les choses auraient pu si mal tourner
Quand personne ne se plie, l'amour peut se briser très vite
Point d'arrêt !
Plier ou casser
Ce qu'on ne demande pas s'enflammera tôt ou tard
Point d'arrêt !
Plier ou casser
Des silences parce qu'il manque les bons mots
Point d'arrêt !
Plier ou casser
Je porte le souvenir de toi comme une cicatrice
Point d'arrêt !
Plier ou casser
J'ai pris ton amour sur le dos, je ne savais pas que ça allait piquer
Je devrais te louer, engourdir mon doute et ma peur
Car j'entends tes paroles, mais je ne peux pas les croire
Sur vos lèvres, la vérité a été étendue n fois trop
L'impuissance se répand autour de moi si seulement quelqu'un pouvait me promettre
Qu'on ne s'opposerait plus, se marquerait et se restreindrait
Parfois, il vaut mieux se détendre que de faire face à encore plus de douleur
L'émail est sur le point de craquer, parce que je mords le plus fort
Sur mes dents ;
voir maintenant fortement surchargé
Des contrastes poussés à la pointe
Sans sympathie, je l'ai frotté et radié
Ce que tu as dit est resté, m'a fait frissonner et trembler
Il ne reste qu'une rune de notre château de conte de fées
Où l'amour ne veut pas vivre, plus aucun rêve ne se réalise
Et la haine et les démons se couronnent empereur
Cartouches d'encre vides vidées par ton ange
Deux sacs de chair et d'os se sont brisés au point de rupture
Point d'arrêt !
Plier ou casser
Ce qu'on ne demande pas s'enflammera tôt ou tard
Point d'arrêt !
Plier ou casser
Des silences parce qu'il manque les bons mots
Point d'arrêt !
Plier ou casser
Je porte le souvenir de toi comme une cicatrice
Point d'arrêt !
Plier ou casser
J'ai pris ton amour sur le dos, je ne savais pas que ça allait piquer
Quand nous étions coincés, j'aurais dû te laisser détester
Au lieu de parler, les phrases explosaient comme des grenades
Les mots tombaient comme des soldats, saignaient, pleins d'impacts de balles
Les gloutons que j'avais lâchés sur ton âme
A mangé et mangé de tous tes membres
Le passé que nous avons oublié a recommencé à sentir
Comme de l'acide dans tes yeux, cette puanteur était dans tes narines
J'ai voulu du beurre avec le poisson, j'ai eu de la minarine avec les arêtes
Les coins déserts sont l'écho de nos clameurs
Je gratte des larmes gelées avec un mouchoir en papier de verre
Mon plus cher ennemi, mon plus cher prédateur
Avec quelques secousses, tu as mordu des morceaux de mon muscle cardiaque
Laisse-le te goûter, laisse-le craquer entre tes mâchoires
Tuez les homicides !
Les os craquent, les poignards frappent
Tu ne te réveilleras jamais, dans ton drap ensanglanté
Brisé au point de rupture où mes mots éclatent
Point d'arrêt !
Plier ou casser
Ce qu'on ne demande pas s'enflammera tôt ou tard
Point d'arrêt !
Plier ou casser
Des silences parce qu'il manque les bons mots
Point d'arrêt !
Plier ou casser
Je porte le souvenir de toi comme une cicatrice
Point d'arrêt !
Plier ou casser
J'ai pris ton amour sur le dos, je ne savais pas que ça allait piquer
Trae Tha Truth, Renegadez, ABN • 2012
J. Cole, Trae Tha Truth, Renegadez • 2012
Angela Maria • 1956
Ece Seçkin • 2024
Eloy • 1992
Jam in the Van, Trash Panda • 2023
Reinaldo • 2002
Çeşitli Sanatçılar, Alp Arslan, Faruk Salgar • 2012
I$$A • 2020
Chansons en différentes langues
Traductions de haute qualité dans toutes les langues
Trouvez les textes dont vous avez besoin en quelques secondes