Falak - Arvand

یه روز بارونی

یه شهر ساکت

زمان تو تعلیق

عقربه ثابت

تو همین پنج روز پیش و پس

یه شب که تبعید شدم به خوابت

صدامو توی گوی باد ول میدم

به دل چشم های لال دل میدم

بهت نشون میدم اون روزای دورو

من، بهت تو قلبم حق آب و گل میدم

میگیرم دستتو میبرم از اینجا

میبرم اون روز که حالت خوب بود

کمکت میکنم که برآورده بشه

همون آرزوت که آرزوم بود

تو مث شعرهای خام من جوونی

من مث موی توی باد تو پریشون

تو مث جریان اروند روونی

من مث حس بدو زاد تو پشیمون

همینه دنیا

مث یه کابوس تو تار و پود رویا

تو مینوشی هرشب از این صدا و من

می دوزم این کلام رو به خنیا

حالام یه روز سرده

ولی گذشته کلی

روایت نبرده

من اون که باخت تا بردی

زمین میخوردی هربار

بدون فکر به فردام

گرفتم دستتو تا

بمونم روی حرفام

بت دادم راه و چاهو

کشیدم قرص ماهو

که حتی توی شبهات

نری تو اشتباهو

ولی ندیدی هرچی بت نشون دادم

نشنیده گرفتی تموم حرفامو

یه چیزی دیروز تو رو کشوند با من

که من فنا کردم کل فردامو

خلاصه انتهای شعر شد پر از درد

خدا از آسمون قصه ما رو کم کرد

فقط موند اشک و سوز بعض و غم و حسرت

که هر دو یکی بودیم ولی مث هم نه

همینه دنیا

مث یه کابوس تو تار و پود رویا

تو مینوشی هرشب از این صدا و من

می دوزم این کلام رو به خنیا

un jour pluvieux

Une ville tranquille

temps en suspens

main fixe

Il y a juste cinq jours et puis

Une nuit où j'étais exilé dans ton sommeil

J'ai laissé échapper ma voix dans la boule de vent

J'aime le coeur des yeux muets

Je vais vous montrer ces jours

Je te donne de l'eau et des fleurs dans mon coeur

Je te prendrai la main d'ici

Je le prendrai le jour où tu te sentirais bien

Je vais t'aider à le remplir

Le même souhait que j'ai souhaité

Tu es jeune comme mes poèmes crus

Je suis comme les cheveux au vent dans ton coeur

Tu es comme un flux d'émotions

Je suis désolé pour toi

C'est le monde

Comme un cauchemar dans le tissu d'un rêve

Tu bois chaque nuit de cette voix et moi

je me moque de ce mot

C'est une journée froide maintenant

Mais le passé général

Pas de narration

Je suis celui qui a perdu jusqu'à ce que tu gagnes

Tu tombes à chaque fois

Sans penser à demain

je t'ai pris la main

je tiendrai parole

Je t'ai donné un chemin et un puits

j'ai pris la pilule

Même dans le noir

Ne faites pas d'erreur

Mais tu n'as pas vu tout ce que je t'ai montré

Tu n'as pas entendu ce que j'ai dit

Quelque chose t'a traîné avec moi hier

Que j'ai détruit tout mon lendemain

En résumé, la fin du poème était pleine de douleur

Dieu a réduit notre histoire du ciel

Seuls les larmes et les brûlures, la tristesse et le regret restent

que nous étions tous les deux pareils mais pas pareils

C'est le monde

Comme un cauchemar dans le tissu d'un rêve

Tu bois chaque nuit de cette voix et moi

je me moque de ce mot