Blacha - Budyń

Ach, jakbym chciał wypalić ci dziś blachę

Blachę niepodszytą strachem

Na palcu, nie na pięści

Z miłości, nie ze złości

Ej, ty w tym głupim lustrze

Twój ryj sam krzyczy do mnie «weź mnie ustrzel»

Dziwna rzecz dzieje się ze mną

Nie dość, że mam gorączkę, to jeszcze blachogenną

Czy aż kipię?

jak boli żeby ci przypierdolić

Powstrzymując się resztką samokontroli

Ale tak mnie kusi żeby zdrowo ci wyciąć

Blachę, blachę?

no, bez przesady, taką tycią

Jak można żyć tak?

do diabła

Nieudolna kopio szalonego wahadła

Wciąż w te i we w te, ten burdel tak daleko zaszedł

Że ciągnie mnie ku wspomnianej blasze

Równocześnie tli się we mnie nadziei iskra

Że pogrożę palcem tylko, a ty opamiętasz się natychmiast

I zobaczę poprawy choćby obrys

Więc ciś człowieku, ciś, pókim dobry

Ah, comme si je voulais te brûler une boîte aujourd'hui

Une tôle sans peur

Sur un doigt, pas sur un poing

Par amour, pas par colère

Hey, tu dans ce stupide miroir

Ton museau seul me crie "tire-moi dessus"

Il m'arrive une chose étrange

Non seulement j'ai de la fièvre, mais c'est aussi brûlant

Est-ce que je bouillonne ?

comment ça fait mal de te baiser

Retenant le dernier morceau de maîtrise de soi

Mais je suis tellement tenté de te couper net

Feuille, feuille ?

eh bien, sans exagération, si gras

Comment peux-tu vivre ainsi ?

va au diable

Une copie maladroite d'un pendule fou

D'avant en arrière, ce bordel est allé si loin

Qu'il m'attire vers la tôle précitée

En même temps, une étincelle d'espoir couve en moi

Que je vais juste secouer mon doigt et tu reviendras à la raison immédiatement

Et je verrai des améliorations même dans les grandes lignes

Alors chut mec, chut, tant que je vais bien