Dokkum 754 - Countess

Ziet het verleden en ken de toekomst

Wat eens was zal wederom zijn

Een man loopt door het woud

Zijn haar is kort, gehuld in bruine pij

Op zijn borst een houten kruis

Een vijand, een indringer, dat is hij!

Hij spreekt over een vreemde god

Hij spreekt van vrede en vergeven

Maar kapt onze Wodanseik

Bonifatius zal niet lang meer leven

Spoedig voelt d’indringer onze toorn

Een bloedige overval zonder genade

Zijn heilige boek biedt geen bescherming

Tegen onze barbaarse zwaarden

De prediker der leugens is geslagen

Met hem al zijn metgezellen

Na bloed vloeit bier, een vreugdevuur

Laat dit allen doorvertellen

Maar wee!

de predikers blijven komen

Beschermd door grote troepen soldaten

Doop of dood wordt onze keuze

O!

hebben de goden ons verlaten?

Al dit gebeurde lang geleden

Na meer dan 1000 jaren pijn

Zijn wij terug om af te rekenen

Wat eens was zal wederom zijn!

Voir le passé et connaître l'avenir

Ce qui était autrefois sera à nouveau

Un homme se promène dans la forêt

Ses cheveux sont courts, enveloppés d'une robe marron

Sur sa poitrine une croix de bois

Un ennemi, un envahisseur, c'est lui !

Il parle d'un dieu étrange

Il parle de paix et de pardon

Mais coupez notre Wodanseik

Boniface ne vivra pas longtemps

Bientôt l'intrus sent notre colère

Un braquage sanglant sans pitié

Son livre saint n'offre aucune protection

Contre nos épées barbares

Le prédicateur de mensonges est frappé

Avec lui tous ses compagnons

Après que le sang coule de la bière, un feu de joie

Que tout le monde transmette ça

Mais malheur !

les prédicateurs continuent de venir

Protégé par de grandes troupes de soldats

Le baptême ou la mort devient notre choix

Ô !

les dieux nous ont-ils abandonnés ?

Tout cela s'est produit il y a longtemps

Après plus de 1 000 ans de douleur

Sommes-nous de retour à la caisse 

Ce qui était autrefois sera de nouveau !