Sefr - Dariush

یه نقطه یه قطره ی خرد از قطره ها آمده ایم

رسیده تا عرش خدا سر به ستاره زده‌ایم

روییده بر آوار خویش هر لحظه در تکرار خویش

یه نقطه ما بین دو من در گردش پرگار خویش

روییده بر خاک عدم خاکستر ویرانه ها

افتاده دور از اصل خویش تنها ترینِ دانه ها

بعد از حریق و انفجار، فرو نشستن غبار

به سال صفر میرسیم ساعت صفر میرسد

در بی زمانی‌ زمین انسان به پایان میرسد

جای رسیدن به خدا به ذات حیوان میرسد

در بی زمینی‌ زمان در بی زمانی‌ زمین

به صفر رجعت کرده ایم از اوج انسان تا جنین

از صفرِ مطلق آمده تا بی نهایت میرویم

اما به بیراهه ی تن به صفر مطلق میرسیم

راهیِ اوج قله ایم قله بهانه ساز ماست

اما نهایت سفر نهایت نیاز ماست

حریص اوجِ خواستنیم جرأت گفتن نداریم

واسه عبور از پُل تن پایِ گذشتن نداریم

به فکر تسخیر فضا آتش به خاک میزنیم

این پلِ پشت سر ماست که بی خبر میشِکنیم

از صفر تا سال سقوط رفتیم به دنبال سقوط

پرواز اما تا کجا پرواز بر بال سقوط

بچه ها هشیارند چشم و دل بیدارند

گوشِ جان را بُگُشا که سوالی دارند

سبزی باغ چی شد؟

آبیِ آب چی شد؟

بابا شهر خورشید کجاست؟

سبزی باغ چی شد؟

آبیِ آب چی شد؟

شهر خورشید کجاست؟

شبِ مهتاب چی شد؟

چی شد؟

چی شد؟

Nous sommes arrivés à un point, une petite goutte de gouttes

Nous avons atteint le trône de Dieu et nous avons grimpé jusqu'aux étoiles

Poussant sur ses décombres à chaque instant dans sa répétition

Un de nos points entre deux moi dans la circulation de sa boussole

Pousse sur le sol, manque de cendres dans les ruines

Tombées loin de son origine sont les seules graines

Après l'incendie et l'explosion, la poussière retombe

Nous atteignons l'année zéro, l'heure atteint zéro

Dans l'intemporalité se termine la terre humaine

Au lieu d'atteindre Dieu, il atteint la nature de l'animal

Dans l'intemporalité du temps Dans l'intemporalité de la terre

Nous sommes revenus à zéro du pic humain au fœtus

Nous venons du zéro absolu à l'infini

Mais on arrive au zéro absolu du corps

Nous sommes sur le chemin du sommet de notre sommet

Mais le summum du voyage est notre besoin ultime

Gourmand c'est le pic qu'on veut, on n'ose pas dire

Nous n'avons pas à traverser le pont

On jette le feu au sol en pensant conquérir l'espace

C'est le pont derrière nous que nous brisons sans le savoir

De zéro à l'année de la chute, on est allé après la chute

Voler Mais jusqu'où le vol tombe-t-il sur les ailes

Les enfants sont éveillés, les yeux et les cœurs sont éveillés

Écoutez ceux qui ont des questions

Qu'est-il arrivé au potager ?

Qu'est-il arrivé à l'eau bleue ?

Où est Baba Shahr Khorshid ?

Qu'est-il arrivé au potager ?

Qu'est-il arrivé à l'eau bleue ?

Où est la ville du soleil ?

Que s'est-il passé une nuit au clair de lune ?

Qu'est-il arrivé?

Qu'est-il arrivé?