Caladan - Golin, DJ Te

Wyrusz ze mną w podróż do miejsca i czasów

Gdy niewinne uśmiechy nie schodziły nam z twarzy

Nikt wtedy nie myślał że trafimy do piachu

Pełni ekscytacji co dalej się wydarzy

Czas przeciekł przez palce jak wody Caladanu

Wówczas najlepszym planem było nie mieć planu

Dziś do tego sięgasz jak do głębi oceanu

Twardo stąpaj po ziemi o miękkim lądowaniu

Nawet nie myśl by coś komuś udowadniać

Myślisz że to dno a tu otwiera się zapadnia

Dzieciństwo nam pękło jak nadmuchany balon

Wieczna presja by sprostać oczekiwaniom

I tak jesteś pod ścianą, nie blokuj drogi zmianom

Jednego bądź pewien: nic nie będzie takie samo

Los, bóg, przeznacznie — jak to nazwać nie wiem

Niważne gdzie jesteś, to idzie po ciebie

Ja nie jestem stąd i nigdy nie będę

Życie dobrowolnie może toczyć się beze mnie

Niby moje miejsce ale tylko na moment

Tęsknię za Caladanem

Tęsknię za moim domem

Ojczyzna to coś więcej niż tylko twój paszport

Wyjedziesz to skumasz, nie masz jej na własność

Tego skąd pochodzę nie da się ze mnie wyplenić

Caladan mam w oczach w błękicie moich źrenic

Drzewo Afrydów zostało wyrwane z ziemi

Pozbawione korony, gałęzi i korzeni

Starych drzew się nie przesadza, młodych nie podlewa

Jeśli im zależy, będą o wodę zabiegać

Jadąc srebrną łyżką, nie myśląc o pokarmie

Milczenie było złotem, słowa stają w gardle

Kiedy o tym myślę, odczuwam nostalgię

Wszystko ma granice, nawet bycie imigrantem

Nie wiem czego szukasz, na pewno coś znajdziesz

Godziny poszukiwań odmienią cię na zawsze

Mój dom jak sen co znika o poranku

Utracony raj widać dopiero z dystansu

Ja nie jestem stąd i nigdy nie będę

Życie dobrowolnie może toczyć się beze mnie

Niby moje miejsce ale tylko na moment

Tęsknię za Caladanem

Tęsknię za moim domem

Viens avec moi dans un voyage vers un lieu et un temps

Quand des sourires innocents ne quittaient pas nos visages

Personne ne pensait alors qu'on finirait dans le sable

Plein d'excitation à propos de ce qui va se passer ensuite

Le temps a glissé entre ses doigts comme les eaux de Caladan

À l'époque, le meilleur plan était de ne pas avoir de plan

Aujourd'hui tu l'atteins comme dans les profondeurs de l'océan

Gardez vos pieds fermement au sol avec un atterrissage en douceur

Ne pense même pas à prouver quoi que ce soit à qui que ce soit

Tu penses que c'est le fond, et ici une trappe s'ouvre

Notre enfance a éclaté comme un ballon gonflé

Pression éternelle pour être à la hauteur des attentes

Et donc vous êtes contre le mur, ne bloquez pas la voie aux changements

Une chose est sûre : plus rien ne sera pareil

Destin, dieu, destin - je ne sais pas comment l'appeler

Peu importe où vous êtes, il vient pour vous

Je ne suis pas d'ici et ne le serai jamais

La vie peut volontairement continuer sans moi

Comme chez moi, mais seulement pour un moment

Caladan me manque

ma maison me manque

La patrie est plus que votre passeport

Tu pars, tu l'auras, tu ne le possèdes pas

D'où je viens ne peut pas m'être éradiqué

J'ai Caladan dans les yeux dans le bleu de mes pupilles

L'arbre d'Aphrids a été déraciné du sol

Sans couronne, branches et racines

Les vieux arbres ne sont pas replantés, les jeunes ne sont pas arrosés

S'ils s'en soucient, ils solliciteront de l'eau

Manger avec une cuillère en argent, sans penser à la nourriture

Le silence était d'or, les mots se coincent dans la gorge

Quand j'y pense, je me sens nostalgique

Tout a des limites, même être immigré

Je ne sais pas ce que tu cherches, je suis sûr que tu trouveras quelque chose

Des heures de recherche vous changeront pour toujours

Ma maison est comme un rêve qui disparaît le matin

Le paradis perdu ne se voit que de loin

Je ne suis pas d'ici et ne le serai jamais

La vie peut volontairement continuer sans moi

Comme chez moi, mais seulement pour un moment

Caladan me manque

ma maison me manque