Moja pieszczotka - Jeanne de Lartigue & Alain Roudier, Фридерик Шопен

Moja pieszczotka gdy w wesołej chwili

Pocznie szczebiotać i kwilić i gruchać:

Tak mile grucha, szczebioce i kwili

Że nie chcąc słówka żadnego postradać

Nie śmiem przerywać, nie śmiem nie śmiem odpowiadać

I tylko chciałbym słuchać, słuchać, słuchać

I tylko chciałbym słuchać, słuchać, słuchać

Lecz mowy żywość gdy oczki z apali

I pocznie mocniej jagody różować

Perłowe ząbki błysną śród korali:

Ach!

wtenczas śmielej w oczęta poglądam

Usta pomykam i słuchać nie żądam

Tylko całować, całować, całować, całować

Ma caresse quand dans un moment heureux

Il commencera à gazouiller, à gémir et à roucouler :

Il roucoule si agréablement et bavarde et gémit

Qui ne veut pas perdre un mot

Je n'ose pas m'arrêter, je n'ose pas répondre

Et je veux juste écouter, écouter, écouter

Et je veux juste écouter, écouter, écouter

Mais la vivacité de la parole quand les yeux de l'apali

Et il commencera à rosir davantage les baies

Les clous de girofle brillent parmi les perles :

Ah !

alors j'ai l'air plus audacieux dans mes yeux

Je saute mes lèvres et je ne demande pas à écouter

Juste embrasser, embrasser, embrasser, embrasser