Misanthropy - pandemonium

Ciemne chmury zasłoniły świat

A zimny deszcz zmywa zarazę

Zła karma i zła aura zawisła nad waszymi głowami

Ziemia Święta i Święta woda umiera z rąk waszych

Czas nie czeka na nikogo

Oddychamy brudnym powietrzem i pijemy brudną wodę

Bo chciwość wypaliła wasze sumienia

I zniszczyła równowagę

Złożę na waszych grobach gnijące kwiaty pogardy

Gniew za gniew

Śmierć za śmierć

Nazywam rzeczy po imieniu

Kameleony czasów i złodzieje pomysłów

Wasze zdemolowane umysły kaleczą świat

Dusze ścierwa jakby wszy pełzające

Szukam schronienia w cieniu

Unikam światła waszego

Tworzę w ciemności i mroku

Mało kto umiera z podniesioną głową

Będziecie skamleć o litość

Prosząc o wybaczenie

Nadaremnie

Musicie wiedzieć jak to zrobić

Gdy już nie będzie po co żyć

Zmierzam do domu ojca swego

Właściwą i jedyną drogą

Drogą straszną, niebezpieczną i krętą

Droga nieznaną, i pełna podłości

Usłaną żywymi trupami zachłanności.

De sombres nuages ​​ont obscurci le monde

Et la pluie froide lave la peste

Le mauvais karma et la mauvaise aura pèsent sur vos têtes

La Terre sainte et l'eau bénite meurent entre tes mains

Le temps n'attend personne

Nous respirons de l'air sale et buvons de l'eau sale

Parce que la cupidité a brûlé vos consciences

Et elle a rompu l'équilibre

Je déposerai des fleurs en décomposition de mépris sur vos tombes

Colère pour colère

Mort pour mort

J'appelle les choses par leurs sorts

Caméléons du temps et voleurs d'idées

Vos esprits démolis mutilent le monde

Des âmes de carcasse comme des poux rampants

Je cherche un abri à l'ombre

J'évite ta lumière

Je crée dans le noir et dans la pénombre

Peu de gens meurent la tête haute

Tu pleurnicheras pour la miséricorde

Demander pardon

En vain

Vous devez savoir comment faire cela

Quand il n'y a rien pour vivre

je vais chez mon père

La bonne et unique façon

Une route terrible, dangereuse et sinueuse

La route est inconnue et pleine de méchanceté

Parsemé de morts-vivants de cupidité.