Radom -

Znowu siedzę na tej ławce, znowu patrzę na ten świat

Jakbym nigdy nie wyjechał, jakby zawsze było tak

I choć tyle się zdarzyło, i choć prawie wszystko mam

Czasem tęsknię tak, czasem czegoś mi brak

Gdybym spotkał siebie z tamtych lat, co powiedziałbym?

Gdybym spotkał siebie z tamtych lat, to powiedziałbym

Że choć wszystko mam, czasem tęsknię tak, czasem bardzo chcę

Przez zielone korytarze

Z głową pełną marzeń

Znów przebiec chcę

Nic nie wiedząc wciąż o sobie

Nie wiedząc nic o tobie

Wciąż wierząc w cud

Przez zielone korytarze

Z głową pełną marzeń

Znów przebiec chcę

Nic nie wiedząc wciąż o sobie

Nie wiedząc nic o tobie

Wciąż wierząc w cud

Tu gdzie wszystko się zaczęło, tu gdzie był mój cały świat

Tutaj była pierwsza miłość, pierwsza strata, pierwszy strach

Znowu siedzę na tej ławce, wspominam tamten czas

I jeszcze tyle chcę, jeszcze tyle mi brak

W tym dziwnym mieście, gdzie największe są sny

Gdybym spotkał siebie z tamtych lat, to powiedziałbym

Że choć wszystko mam czasem tęsknię tak, czasem bardzo chcę

Przez zielone korytarze

Z głową pełną marzeń

Znów przebiec chcę

Nic nie wiedząc wciąż o sobie

Nie wiedząc nic o tobie

Wciąż wierząc w cud

Przez zielone korytarze

Z głową pełną marzeń

Znów przebiec chcę

Nic nie wiedząc wciąż o sobie

Nie wiedząc nic o tobie

Wciąż wierząc w cud

W tym dziwnym mieście, gdzie największe są sny

Gdybym spotkał siebie z tamtych lat, to powiedziałbym

Że choć wszystko mam czasem tęsknię tak, że aż skręca mnie

Czasem bardzo chcę, że aż skręca mnie

Pamiętam, pamiętam

Pamiętam, pamiętam

Pamiętam, pamiętam

Pamiętam, pamiętam

Je suis à nouveau assis sur ce banc, je regarde à nouveau ce monde

Comme si je n'étais jamais parti, comme si c'était toujours comme ça

Et bien qu'il se soit passé tant de choses, et bien que j'aie presque tout

Parfois tu me manques comme ça, parfois quelque chose me manque

Si je m'étais rencontré à partir de ces années, que dirais-je ?

Si je m'étais rencontré à partir de ces années, j'aurais dit

Que même si j'ai tout, des fois ça me manque comme ça, des fois j'en ai tellement envie

Par des couloirs verts

Avec une tête pleine de rêves

Je veux courir à nouveau

Ne sachant toujours rien de moi

Ne sachant rien de toi

Croire encore en un miracle

Par des couloirs verts

Avec une tête pleine de rêves

Je veux courir à nouveau

Ne sachant toujours rien de moi

Ne sachant rien de toi

Croire encore en un miracle

C'est là que tout a commencé, là où tout mon monde était

Voici le premier amour, la première perte, la première peur

Je suis de nouveau assis sur ce banc, je me souviens de cette fois

Et je veux tellement, il me manque encore tellement

Dans cette ville étrange où les rêves sont les plus grands

Si je m'étais rencontré à partir de ces années, j'aurais dit

Que même si j'ai tout, parfois ça me manque tellement, parfois j'en ai très envie

Par des couloirs verts

Avec une tête pleine de rêves

Je veux courir à nouveau

Ne sachant toujours rien de moi

Ne sachant rien de toi

Croire encore en un miracle

Par des couloirs verts

Avec une tête pleine de rêves

Je veux courir à nouveau

Ne sachant toujours rien de moi

Ne sachant rien de toi

Croire encore en un miracle

Dans cette ville étrange où les rêves sont les plus grands

Si je m'étais rencontré à partir de ces années, j'aurais dit

Que même si j'ai tout, parfois ça me manque tellement que ça me fait vriller

Parfois j'ai vraiment envie que ça me torde

Je me souviens, je me souviens

Je me souviens, je me souviens

Je me souviens, je me souviens

Je me souviens, je me souviens