Bezsenność - Pięć Dwa

Nie śpię, a to dziwne jest, że czuję się jak we śnie

Nie jest późno, jest już wcześnie, miasto już przeciąga mięśnie

Oczy witryn są zamknięte, będzie miało chwilę jeszcze

Aż przeciągnie się i ziewnie by obudzić się zziębnięte

Obserwuję tą pętlę codziennie (codziennie)

Napięte mam myśli, a ciało bezsenne (bezsenne)

Ja w nim, a miasto jest we mnie (jest we mnie)

Szkielet murów i drogi ścięgien (drogi ścięgien)

Patrzę w krzyż okna, ile tych krzyży w okolicznych blokach

Ukrzyżowana Polska w szarych murach pośród błota

Autorytety nadal nadęte i wątpliwe

Chociaż podobno święte, dla mnie świętojebliwe

Kłamliwe języki syczą zewsząd

Lepkie palce pieszczą pieniądz

Chore głowy wierzą w przesąd

Zimne serca szerzą przemoc

Rozdarci na pograniczach etyki, arytmetyki

Balansując na granicach religii i polityki

Moralności, rachunkowości, pokoju, wojny i wolności

Walczącą wciąż ze światem udzielając światu lekcji

Walczy światłość z mrokiem za pomocą świeczki

A gdzieś w świecie słowem i wodą błogosławi się karabin

Żeby w imię Boga i z nim na ustach zabił, rozgrzeszył i zbawił

A potem sławił, jedyną wiarę ropą i dolarem

Bo Bóg mu szepnął z nieba, że tak właśnie trzeba

Tak oto demagogia, zagłuszyła Boga

A wiarę zastąpiliśmy PR-em

Nieprzytomne myśli, które wiatr tu przywiał

Siedzą na parapecie, przeglądają się w szybach

Usiądę obok nich, podobają mi się dzisiaj

Krawędź - oto dobre miejsce do rozmyślań

Ja nie mogę zasnąć

Trzecia noc z rzędu, zmysły są na baczność

Więc daj mi coś na to

Zazdrość wypełnia za uśpione miasto

Ja nie mogę zasnąć

Trzecia noc z rzędu, zmysły są na baczność

Więc daj mi coś na to

Zazdrość wypełnia za uśpione miasto

Ja nie mogę zasnąć

Zwierzę bezsenne pokutuje za coś

Więc daj mi coś na to

Trzecia noc z rzędu, zmysły są na baczność

Znowu nie śpię, trzecia w nocy, snem znużony patrzę w diodę

Power/On, takie proste lecz kolejny raz nie mogę

Licznik stoi, się nie kręci, serce bije słyszę w uszach

Niby chcę, ruszam myślą, ale ciało się nie rusza

Leżę na wznak niczym w trumnie

Dłoń na dłoni leżę godnie

Przepocony sweter gryzie, uwierają mokre spodnie

Leżę niemy, dioda świeci, przypomina — jeszcze żyję

To nie sen, sen nie przyszedł, co nie wzmocni to zabije

A na zewnątrz świat pędzi, ślepo naprzód jak szalony

Upadają banki, wstają ranki, ludzie tracą domy

Spekulacje, statystyki, spadki, wzrosty i wyniki

Kalkulacje, rozważania, współczucia, arytmetyki

Ideały sięgły bruku, kapitał żre do rozpuku

Ej, synku, człowiek to jest piąta cyfra po przecinku

W tym wyniku równania zysków i strat, taki ten świat

Rozmycie człowieczeństwa w tym rachunku prawdopodobieństwa

Matematyka rysuje Ci punktem na osi «y»,"x",

Jak będziesz żyć choćbyś miał już tego dosyć i rwał z głowy włosy

Zgrzytał zębami albo śpiewał psalmy

Zbuntuj się, a wyleczą Cię jak organizm stan zapalny

Nie odbiorą tylko moich uczuć, uczuć i miłości

To życie to sen, trzeba je do końca dośnić

Je suis éveillé, et c'est étrange que j'ai l'impression d'être dans un rêve

Il n'est pas tard, il est tôt, la ville se dégourdit déjà les muscles

Les yeux des chantiers sont fermés, il faudra encore un moment

Jusqu'à ce qu'il s'étire et bâille pour se réveiller froid

Je regarde cette boucle tous les jours (tous les jours)

Mon esprit est tendu et mon corps sans sommeil (sans sommeil)

Je suis dedans et la ville est en moi (elle est en moi)

L'ossature des parois et les tracés tendineux (trajets tendineux)

Je regarde la croix de la fenêtre, combien de croix dans les blocs environnants

La Pologne crucifiée dans des murs gris parmi la boue

Des autorités toujours pléthoriques et douteuses

Bien que soi-disant sacré, pour moi c'est putain de sacré

Les langues menteuses sifflent partout

Des doigts collants caressent de l'argent

Les têtes malades croient à la superstition

Les cœurs froids répandent la violence

Déchiré à la frontière de l'éthique et de l'arithmétique

Équilibre aux frontières de la religion et de la politique

Moralité, comptabilité, paix, guerre et liberté

Toujours en train de combattre le monde, enseignant des leçons au monde

La lumière se bat avec l'obscurité à l'aide d'une bougie

Et quelque part dans le monde, un fusil est béni avec des mots et de l'eau

Qu'au nom de Dieu et avec lui sur ses lèvres, il tuerait, absoudrait et sauverait

Et puis il a glorifié la seule foi avec du pétrole et un dollar

Parce que Dieu lui a soufflé du ciel qu'il fallait

C'est ainsi que la démagogie a noyé Dieu

Et nous avons remplacé la foi par les relations publiques

Pensées inconscientes que le vent a apportées ici

Ils sont assis sur le rebord de la fenêtre, se regardant dans les fenêtres

Je vais m'asseoir à côté d'eux, je les aime aujourd'hui

Edge - c'est un bon endroit pour réfléchir

je ne peux pas m'endormir

Troisième nuit consécutive, les sens sont au garde-à-vous

Alors donne moi quelque chose pour ça

L'envie se remplit pour la ville endormie

je ne peux pas m'endormir

Troisième nuit consécutive, les sens sont au garde-à-vous

Alors donne moi quelque chose pour ça

L'envie se remplit pour la ville endormie

je ne peux pas m'endormir

Un animal sans sommeil expie quelque chose

Alors donne moi quelque chose pour ça

Troisième nuit consécutive, les sens sont au garde-à-vous

J'suis réveillé, trois heures du matin, fatigué de dormir, j'regarde la diode

Power/On, si simple mais encore une fois je ne peux pas

Le comptoir est immobile, il ne tourne pas, j'entends mon cœur battre dans mes oreilles

Je veux bouger mon esprit, mais mon corps ne bouge pas

Je suis allongé sur le dos comme dans un cercueil

Main sur la main, je mens digne

Un pull en sueur mord, un pantalon mouillé pince

Je reste muet, la diode est allumée, ça me rappelle - je suis toujours en vie

Ce n'est pas un rêve, le sommeil n'est pas venu, ce qui ne le rend pas plus fort tuera

Et dehors, le monde se précipite, aveuglément en avant comme un fou

Les banques tombent, les matins se lèvent, les gens perdent leurs maisons

Spéculations, statistiques, baisses, augmentations et résultats

Calcul, considération, compassion, arithmétique

Les idéaux ont atteint le pavé, la capitale ronge

Hé, fils, mec, c'est le cinquième chiffre après la virgule

Dans ce résultat de l'équation du profit et de la perte, tel est le monde

Un flou d'humanité dans ce compte de probabilité

Les mathématiques vous dessinent un point sur l'axe "y", "x",

Comment allez-vous vivre même si vous en avez assez et que vous vous arrachez les cheveux de la tête

Il grinçait des dents ou chantait des psaumes

Rebellez-vous et ils vous guériront comme un corps enflammé

Ils n'enlèveront pas seulement mes sentiments, mes sentiments et mon amour

Cette vie est un rêve, il faut la rêver jusqu'au bout