Saskepticism - Saske

Ποτέ δεν ήμουν σίγουρος για το μέλλον

Ήμουν σίγουρος για τον εαυτό μου

Κάθε δυσκολία πρέπει να της δείχνουμε εμπιστοσύνη

Μια ήττα στα αλήθεια μπορεί να είναι μια νίκη

Όταν ήμουν στη Χρυσούπολη έμοιαζε ακατόρθωτο να φτάσω ως εδώ σήμερα μοιάζει

μικρό

Στα αλήθεια δεν έχουμε καταφέρει τίποτα ποτέ δε φτάνουμε στο στόχο μας

στοχεύουμε στο άπειρο μέχρι τη μέρα που θα γίνουμε ένα με αυτό

Ένα με το σύμπαν, μέχρι τη μέρα που θα ξαναεμφανιστούμε

Για να συνεχίσουμε από εκεί που το αφήσαμε

Βλέπεις οι άνθρωποι πεθαίνουν, η τέχνη όμως είναι αιώνια

Οι καλλιτέχνες είναι αθάνατοι

Οι ιδέες δε πεθαίνουν ποτέ

Ποτέ!

Ya

Πως θα ήταν η σκηνή αν δεν είχα σκάσει

Σκέφτηκες ποτέ τι θα είχε αλλάξει

Παντού είναι σπίτι μου δεν έχω έδρα

Μέχρι να πάω πίσω στη ανδρομέδα

Σεβασμό στα αλάνια που με έχουν διδάξει

Να μη πέσω κάτω ό,τι και να σκάσει

Ό,τι και να γίνει δεν το βάζω κάτω

Γιατί ξεκινήσαμε όντως απ' τον πάτο

Γιατί ήταν μέρες που δεν είχα πιάτο

Γιατί ήταν μέρες που δεν είχα κρεβάτι

Γιατί ήταν μέρες που δεν είχα σπίτι

Γιατί ήταν μέρες που δεν είχα αγάπη

Ποιος να μου το πει πως η ζωή θα αλλάξει

Πως θα αντέξουμε όταν το νερό αυτό θα πάψει

Κάθε καλλιτέχνης γουστάρει να ανέβει

Πως θα αποδεχθεί ότι πρέπει να κατέβει

Ζούμε αλήθεια το όνειρο με ανοιχτά μάτια

Στο μπουκάλι κρύσταλοι λιώνουν κομμάτια

Κόκκινα μάτια σε αγγέλων πρόσωπα

Γδύνονται για μένα, yeah, μουμιλάνε πρόστυχα

Ποιον να εμπιστευτείς;

όλοι μας ζούμε σε μια παράνοια

Όλα αυτά τα βράδια με μετέτρεψαν σε διάνοια

Κοιτούσα απ' το καθρέφτη μου και έλεγα θα το κάνω

Κι ας πεινάσω κι ας πεθάνω δε λυγίζουμε για το πλάνο

Selfmade, το όνομά μου, ρώτησε τη γειτονιά μου

Δεν είμαι απ' την πόλη δε με σπρώξανε καρδιά μου

Πολλοί λένε έχω πατέρα με λεφτά θα ταν' μαγκιά μου

Μα δε ξέρουνε πόσα χρόνια δε μιλάμε και είναι μακριά μου

Κοκορέτσι μετά την ανάσταση είδαν μπροστά τους τον νέο θεό

Δε θα πούνε ποτέ κανέναν ξανά Saske όπως δεν τον είπαν Χριστό

Μες το booth νιώσανε το σεισμό

Όχι ηχοκύμματα βλέπαν τα ρίχτερ

Όταν σηκώθηκα για να το πω

Γυρνούσαν όλα τα μάτια σαν μίξερ

Δάνεικα κιλά, δανεικά που ίσως πούλαγα την ψυχή μου

Αλλά δάνεισα, ίσως χάρισα και με πούλησαν οι δικοί μου

Δε θέλω κανέναν μαζί μου

Ίσως κάνω λάθη μικρή μου

Μα δε θέλω κάτι στην τελική μόνο ήρεμη την ψυχή μου

Έβγαλα 10K και τα χάλασα σα'να μίλαγα για στραγάλια

Είμαι ο πιο μικρός στο game γιατί πιο μικρους στο game τους τάιζε η μάνα

Τα 'χω κάνει πουτάνα στη σκηνή φόρεσα κυάλια

Μου λέει η μάνα μου κράτα τα λεφτά σου και εγώ λέω θα βγάλω κι άλλα

Γάμα τους φούρνους μικροκυμάτων θέλω τα φράγκα ήχο κυμμάτων

Λύτρωση και αυτό το Σαββάτο

Εγώ δεν πάτησα επί πτωμάτων

Δεν είμαι αδύναμος είμαι ευγενής

Και αν η ευγένει πληρώνει τα πάντα

Θέλω το σε όσους με μεγάλωσαν

Αφού πετύχαινα με κανάλα

Κοκαΐνη είναι στο τραπέζι και όμως δεν ήπια ούτε μητιά

Την αγάπη μου σε εκείνους που θα ζήσουν στη παγωνιά

Νιώθω τις πληγές μου να κλείνουν όσο ανοίγουν άλλες ξανά

Αν με ρώταγες τι θα άλλαζα θα τα έκανα όλα ξανά

Τι είμαστε χωρίς τα λάθη μας;

Τι είμαστε χωρίς πόνο;

Άμα πήρες χαρά απλόχερα

Θα σου την πάρουν πίσω στον χρόνο

Je n'étais jamais sûr de l'avenir

j'étais sûr de moi

Nous devons lui faire confiance à chaque difficulté

Une défaite peut vraiment être une victoire

Quand j'étais à Chrysoupoli, il semblait impossible d'arriver ici aujourd'hui, il semble

petit

En vérité, nous n'avons rien obtenu, nous n'atteignons jamais notre objectif

on vise l'infini jusqu'au jour où on ne fait qu'un avec lui

Un avec l'univers, jusqu'au jour où nous réapparaîssons

Pour reprendre là où nous nous sommes arrêtés

Tu vois des gens mourir, mais l'art est éternel

Les artistes sont immortels

Les idées ne meurent jamais

Jamais!

Oui

Comment serait la scène si je ne m'étais pas enfui ?

Avez-vous déjà pensé à ce qui aurait changé

Partout est ma maison, je n'ai pas de quartier général

Jusqu'à ce que je retourne à Andromède

Respect aux Alanias qui m'ont appris

Ne tombe pas quoi qu'il arrive

Peu importe ce qui se passe, je n'abandonne pas

Parce que nous avons vraiment commencé par le bas

Parce qu'il y avait des jours où je n'avais pas d'assiette

Parce qu'il y avait des jours où je n'avais pas de lit

Parce qu'il y avait des jours où je n'avais pas de maison

Parce qu'il y avait des jours où je n'avais pas d'amour

Qui peut me dire que la vie va changer

Comment allons-nous supporter quand cette eau s'arrêtera ?

Chaque artiste aime grimper

Comment acceptera-t-il qu'il doive descendre ?

Nous vivons vraiment le rêve les yeux grands ouverts

Dans la bouteille les cristaux font fondre les morceaux

Yeux rouges sur les visages des anges

Ils se déshabillent pour moi, ouais, ils parlent mal

A qui faire confiance ?

nous vivons tous dans une paranoïa

Toutes ces soirées m'ont transformé en intellect

Je regardais dans mon miroir et disais que je vais le faire

Même si je meurs de faim et meurs, nous ne plierons pas pour le plan

Selfmade, mon nom, a demandé à mon quartier

Je ne suis pas de la ville, ils ne m'ont pas poussé, mon cœur

Beaucoup disent que j'ai un père avec de l'argent, ce serait ma magie

Mais ils ne savent pas combien d'années nous n'avons pas parlé et il est loin de moi

Kokoretsi après la résurrection vit devant eux le nouveau dieu

Ils n'appelleront plus jamais personne Sasuke comme ils ne l'ont pas appelé Christ

Ils ont senti le tremblement de terre à travers la cabine

Richter n'a vu aucune onde sonore

Quand je me suis levé pour le dire

Tous les yeux tournés comme un mixeur

Kilos empruntés, empruntés que j'aurais peut-être vendu mon âme

Mais j'ai prêté, peut-être donné, et j'ai été vendu par les miens

Je ne veux personne avec moi

Peut-être que je fais des erreurs bébé

Mais je ne veux rien à la fin, calme juste mon âme

J'ai sorti 10K et l'ai fait exploser comme si je parlais de retardataires

Je suis le plus petit du jeu car la mère a nourri le plus petit du jeu

J'ai été une pute sur scène avec des lunettes

Ma mère me dit de garder ton argent et je dis que je gagnerai plus

Fuck les fours à micro-ondes, je veux des francs d'ondes sonores

Rachat ce samedi aussi

Je n'ai pas marché sur des cadavres

Je ne suis pas faible, je suis noble

Et si la gentillesse paie tout

Je le veux de ceux qui m'ont élevé

Depuis que je réussissais avec un canal

La cocaïne est sur la table et pourtant je n'ai pas bu un seul bit

Mon amour à ceux qui vivront dans le givre

Je sens mes blessures se refermer tandis que d'autres se rouvrent

Si tu me demandais ce que je changerais, je recommencerais

Que sommes-nous sans nos erreurs ?

Que sommes-nous sans douleur ?

Si tu prenais généreusement la joie

Ils vous le rapporteront à temps