Bad - Shahin Najafi

چیزت را به من نگو چیزت را به من نده

با پنجره بخواب ای سنگ جان من

من روی یاد تو که یله شده بر آسمان خط می کشم

با من تراوش روزانه ای ست که در نبود تو تکرار می شود

تقصیر خواب نیست تقدیر ما تصادفی ست که به هیچ نمی ارزد

اصلا من بعد اصلا من بد

گوشت روی گاز مشروب روی میز

ما چقدر غریبه شدیم که تو تحریک نمی شوی دیگر

سیگار می کشی و تنت زیر زیرپوش سفید توریت شناور است

هیچ چیزت را به من نگو هیچ چیزت را به من نده لطفا

بگذار گمان گندم نگات در ذهن لهجه دار من

با شک به هستی اجین شود

اصلا من بعد اصلا ما بد

اینجا که شعر هیچ غلطی نمی کند

من هم که مست

کدام شعور؟

ما همه چیز را در مبال خانه جا گذاشتیم

اطراف مان مشتی خزنده که راه به راه پوست می اندازند

و حقارت شان را با تصور تخریب ما زنده می کنند

اینجا کسی نمانده که حتی شکایتی کنم

اصلا من بعد اصلا من بد

اصلا من بعد اصلا من بد

هیچکس بزرگ نیست هیچ چیز عمیق نیست

هیچکدام ما مهم نیستیم دیگر

تنها سکوت سطحی خاک گرفته ی حجم این کتاب هاست

که زنده است

زمان دروغ می گوید تاریخ زنده نیست

مکان توهمی ست که ما در آن سکس می کنیم

چیزت را به من نگو چیزت را به من نده

آرام گریه کن

آرام نعره بزن

آرام نعره بزن

آرام گریه کن

سوتین سیاه تو سبز می شود ریشه می دهد

من هم یواشکی در خواب تو راه می روم

انگار نه انگار که نیستیم دیگر

آه سانفرانسیسکوی سوررئال من

آه پاریس بدنام شده

آه فرانکفورت نفرینی

میلان خسته میلان تنها

کلن کلافه

بخند بپاش بشاش بشاش

و انزلی که جا گذاشتمش

اصلا من بعد اصلن من بد

Ne me dis rien Ne me dis rien

Dors avec la fenêtre, ô pierre de mon âme

Je trace une ligne dans le ciel en souvenir de toi

Avec moi est une exsudation quotidienne qui se répète en ton absence

Ce n'est pas la faute du rêve, notre destin est un hasard qui ne vaut rien

je ne suis pas mal du tout

Viande au gaz alcoolique sur la table

Nous sommes devenus si étranges que tu n'es plus excité

Tu fumes et tu flottes sous le sous-vêtement blanc de la tourelle

Ne me dis rien S'il te plait ne me dis rien

Laisse-moi penser au blé dans mon esprit accentué

Méfiez-vous de l'existence

je ne suis pas mal du tout

Ici le poème ne se trompe pas

je suis aussi ivre

Quelle conscience ?

Nous avons tout laissé à la maison

Nous sommes entourés d'une poignée de reptiles qui se frayent un chemin à travers la peau

Et ils ravivent leur humiliation en imaginant notre destruction

Il n'y a personne ici à qui se plaindre

je ne suis pas mal du tout

je ne suis pas mal du tout

Personne n'est grand, rien n'est profond

Aucun de nous n'est plus important

Le seul silence superficiel est le volume de ces livres

Qui est vivant

Le temps ment que l'histoire n'est pas vivante

L'endroit est une illusion dans laquelle nous avons des relations sexuelles

Ne me dis rien Ne me dis rien

Pleure doucement

Crie doucement

Crie doucement

Pleure doucement

Ton soutien-gorge noir devient vert

Je marche aussi furtivement dans ton sommeil

Pas comme si nous n'étions plus

Oh mon San Francisco surréaliste

Oh Paris est tristement célèbre

Oh putain de Francfort

Milan fatigué Milan seul

کلن کلافه

Rire, saupoudrer, se réjouir

Et Anzali que j'ai quitté

Je ne suis pas vraiment mauvais après tout