Wiosna - Jeanne de Lartigue & Alain Roudier, Фридерик Шопен

Błyszczą, krople rosy

Mruczy zdrój po błoni

Ukryta we wrzosy

Gdzieś jałowka dzwoni

Piękną, miłą błonią

Leci wzrok wesoło

Wkoło kwiaty wonią

Kwitną gaje wkoło

Paś się, błąkaj trzódko

Ja pod skałą siędę

Piosnkę lubą, słodką

Śpiewać sobie będę

Ustroń miła, cicha!

Jakiś żal w pamięci

Czegoś serce wzdycha

W oku łza si` kręci

Łza wybiegła z oka

Ze mną strumyk śpiewa

Do mnie się z wysoka

Skowronek odzywa

Lot rozwija chyży

Ledwo widny oku

Coraz wyżej, wyżej…

Zginął już wobłoku

Ponad pola, niwy

Jeszcze piosnkę głosi

I śpiew ziemi tkliwy

W niebo aż zanosi!

Ils scintillent, gouttes de rosée

Le spa ronronne sur le terrain

Caché dans les bruyères

Quelque part le genévrier appelle

Beau et beau terrain

Le regard vole joyeusement

Les fleurs sentent tout autour

Les bosquets fleurissent tout autour

Nourrir, errer, affluer

j'irai sous le rocher

Ils aiment la chanson, chérie

je chanterai pour moi

Ustroń, sympa, calme !

Quelques regrets en mémoire

Le cœur de quelque chose soupire

Une larme roule dans l'oeil

Une larme a coulé de l'oeil

Le ruisseau chante avec moi

Pour moi d'en haut

L'alouette répond

Le vol se déroule rapidement

A peine visible à l'oeil

De plus en plus haut ...

Il est déjà mort dans le nuage

Par-dessus les champs, les champs

Il prêche toujours une chanson

Et le chant de la terre est tendre

Jusqu'au ciel qu'il porte !