Telefon - Diox, The Returners

Znowu zachodzi słońce, jestem w jednym z miast

Stoję na peronie dworca, który mierzy czas

Wiem, że jesteś sama, tak jak ja jestem sam

Trzymam w ręku telefon, numer doskonale znam

Numer sprzed lat, numer, który wiele słyszał

Obietnice bez pokrycia, które pękły jak klisza

Przed oczami mam obrazy, których nikt nie widział

Ale wszystko to proch, gdy na ziemię spada kryształ

Myślę by zadzwonić, wciskam pierwszą z cyfr

Kilka lat życia mija, nim wybiorę drugą z nich

Wszystko się przewija, mija jak sekundowy film

Mija czas, mijam ja, życie mija w kilka chwil

Widzę Twoją twarz w obrazach naszej przeszłości

Twoje oczy, gdy mówiłem szczerze o miłości

Twoje oczy, gdy układaliśmy wspólnie plany

Te, w których nie było nienawiści i zdrady

Tak wiele mam Ci dziś do powiedzenia

Wiem, tamten czas minął bezpowrotnie

Tak być musiało, Ty najlepiej sama wiesz

Tamte dni to przeszłość, dziś to wszystko wraca.

Zanim wybiorę trzecią z cyfr w telefonie

Wchodzę w kolejną dobę, puste serce jak peron

Wypełniam je nadzieją, że kiedyś Ci opowiem

I wybaczysz mi wszystko, między prawdą a betonem

Każdy mój wers był dedykowany Tobie

W jej oczach widzę błysk, dziś sam nie wiem co niosę

Upadki tak niskie, że nie dostrzegę okiem ich

Patrząc na ziemię, ze wstydu spuszczając głowę i

Kolejne dwie wybieram ruchem z pamięci

Cztery pięć sześć pięć cztery, świat się kręci

Wiem ile nadziei zbudowałem przez lata

Wiem ile zrujnowałem, widzę, że świat zawraca

Wiem ile trosk, łez, bólu wiele niosłem

Zapiszę to na wosk (?) to Ty tworzysz historię

Zanim wybiorę ostatnie dwie i zadzwonię

Numer jeden, podpowiada książka w telefonie

Tak wiele mam Ci dziś do powiedzenia

Wiem, tamten czas minął bezpowrotnie

Tak być musiało, Ty najlepiej sama wiesz

Tamte dni to przeszłość, dziś to wszystko wraca.

Dzwoniłem wiele razy, nie raz z problemami

Twój głos dodawał mi zawsze nadziei i wiary

Nadziei w lepsze jutro, wiary, że damy radę

Z lojalnym składem tylko Ty dałaś radę

Ja nie koniecznie jak spinacz o siódmej rano

Jestem z tych co późno zasypiają, późno wstają

Ten kac jest moralny, ten stan jest fatalny

Ten plan, który miałem nie staje się triumfalny

Przedostatnia cyfra, ja czuję się ostatni

Gdy wybieram ostatnią, to tonę na dnie jak statki

Strach na pokładzie, gdzie jestem kapitanem

Ja wziąłbym Cię za rękę i chętnie poszedł dalej

Nie mam odwagi pytać czy mi wybaczysz

Nie mam odwagi, mam tylko strach w oczach

Nie mam odwagi pytać czy mi wybaczysz

Chcę Ci powiedzieć, że zawsze będę Cię kochał

Tak wiele mam Ci dziś do powiedzenia

Wiem, tamten czas minął bezpowrotnie

Tak być musiało, Ty najlepiej sama wiesz

Dziś to wszystko wraca.

Przepraszam.

Le soleil se couche à nouveau, je suis dans une des villes

Je suis debout sur le quai de la gare qui mesure le temps

Je sais que tu es seul comme je suis seul

Je tiens le téléphone dans ma main, je connais parfaitement le numéro

Un numéro d'il y a des années, un numéro qu'il a beaucoup entendu

Des promesses non couchées qui se sont cassées comme un cliché

Devant mes yeux j'ai des images que personne n'a vues

Mais tout n'est que poussière quand le cristal tombe au sol

Je pense appeler, appuyer sur le premier chiffre

Plusieurs années de ma vie passent avant que je choisisse la seconde

Tout défile comme un deuxième film

Le temps passe, je passe, la vie passe en quelques instants

Je vois ton visage sur les photos de notre passé

Tes yeux quand je parlais honnêtement d'amour

Tes yeux alors que nous faisions des plans ensemble

Ceux où il n'y avait ni haine ni trahison

J'ai tellement de choses à te dire aujourd'hui

Je sais que le temps est passé pour toujours

Il devait en être ainsi, tu le sais mieux toi-même

Ces jours sont passés, aujourd'hui tout revient.

Avant de choisir le troisième chiffre sur mon téléphone

J'y vais le lendemain, cœur vide comme une plate-forme

Je les remplis de l'espoir que je te dirai un jour

Et tu me pardonneras tout ce qui est entre la vérité et le concret

Chacune de mes lignes t'était dédiée

Je vois un flash dans ses yeux, aujourd'hui je ne sais pas ce que je porte

Tombe si bas que je ne peux pas les voir

Regardant le sol, baissant la tête de honte et

Je choisis les deux suivants d'un mouvement de mémoire

Quatre cinq six cinq quatre, le monde tourne

Je sais combien d'espoir j'ai construit au fil des ans

Je sais combien j'ai ruiné, je peux voir le monde revenir en arrière

Je sais combien de soucis, de larmes et de douleur j'ai porté

Je vais le mettre sur de la cire (?) Tu fais l'histoire

Avant de choisir les deux derniers et de passer un appel

Numéro un, l'annuaire téléphonique dit

J'ai tellement de choses à te dire aujourd'hui

Je sais que le temps est passé pour toujours

Il devait en être ainsi, tu le sais mieux toi-même

Ces jours sont passés, aujourd'hui tout revient.

J'ai appelé plusieurs fois, pas une seule fois avec des problèmes

Ta voix m'a toujours donné espoir et foi

L'espoir d'un avenir meilleur, la foi que nous pouvons y arriver

Seulement vous l'avez fait avec une équipe fidèle

J'aime pas forcément le trombone à sept heures du matin

Je fais partie de ceux qui s'endorment tard, se lèvent tard

Cette gueule de bois est morale, cet état est terrible

Ce plan que j'avais ne devient pas triomphant

Avant-dernier numéro, je me sens le dernier

Quand je choisis le dernier, je coule au fond comme des bateaux

Peur à bord où je suis le capitaine

Je te prendrais par la main et continuerais volontiers

Je n'ose pas te demander si tu me pardonneras

Je n'ose pas, j'ai juste la peur dans les yeux

Je n'ose pas te demander si tu me pardonneras

Je veux te dire que je t'aimerai toujours

J'ai tellement de choses à te dire aujourd'hui

Je sais que le temps est passé pour toujours

Il devait en être ainsi, tu le sais mieux toi-même

Aujourd'hui tout revient.

Pardon.