Rahe Man 2 - Erfan

حالا گوشی تو گوشمه

سیگارمو میبوسمش

حسّم گلومو میفشاره و آره میدونم که

توی این اتاق تاریک

فقط ماییم و تنهاییم

منم و قلمم و موزیکم انگار نیست فردایی

یکمی فرق داره پیچش تارای مغز من

شاید همینه که یه عمریه هستم در به در

سر به سرم نذار چون سنگین برات حرف من

اونا که میفهمن باهامن، ده ساله هستن خطه من

(همخوان)

گفتم راه منه، حالا میگم خداحافظ

راه منه، اینقدر نپرس کجایه

راه منه، راهم از تو جدایه

راه منه، باید برم خداحافظ

(ورس ۲)

۹ از ۱۰ کسی‌ که باته

۹ از ۱۰ کثیفه ذاتش

تا وقتی‌ که چیزی بهش برسه هست و

بعد نمیرسه کسی‌ به دادت

بش راه میدی می‌کنه مصرفت

مثل سگ وِل میخوره از دستت

قوله قلّه رو میدی، هل میدی بیان بالا

زیره فشار له‌ میشی

میکنی‌ پسرفت هی‌

آه، هنوز ایستاده این آهنگارو میسازه

خوندن از با راه قلبت برا همه نیست ساده

حالا که تو دوتان گذشت رسیده به سی سالش

گذشت انگار مثل یه پک که زده به سیگارش

زندگى شيرينه مزه ى دهنم تلخه

مى گن نوار مغز شهر به جوهر قلمم وصله

خطر مثل سايه با هامه خودشو به هر قدمم بسته

مى گى حرفم سنده ؟

بيا سندم دستت

(همخوان)

گفتم راه منه، حالا میگم خداحافظ

راه منه، اینقدر نپرس کجایه

راه منه، راهم از تو جدایه

راه منه، باید برم خداحافظ

(ورس ٣)

ترس نبايد با من عجين شه

عشق مى خورم بازم فريبش

سخته زندگى ياد دادن

اون زخم هاى كهنه كه تازن هميشه

اه ، شعر و فكر مى شن با هم قرينه

خواستم عادى باشم

ولى كندنم دو تا بال از زمين هى

اى ، بگو چرا مى رقصن اينا همه به سازم ؟

من همون بچه بد لش خواب ته كلاسم

كه وقتى همه بودن تو صف خواب صبح

مشتاى من مى بو سيدن محكم صورت ناظم و

شديم بزرگو بخت برگشت

ناظم لباس سبز تن كرد

جامعه جلومون قد علم كرد و

فرو رفتيم سخت در جنگ

ببين اين موزيكو قفلى روش مى گى

ارزش نداره چون دارى مفتى گوش مى دى

اَه ، نمى فهمى نمى زارى بسازم فرهنگو

اگه يه روز يه جا منو ديدى صدام اصلا نكن

اگه جوابتو ندادم قضاوتم نكن

اين راه منه يه ذره هم تو به راهم شك نكن

(بريج)

آهنگا که می‌خونن، اینا راه منه

لباسا که میپوشن، اینا راه منه

خودشونم میدونن، اینا راه منه

هر کاری امسال بکنم، اینا ساله بعدش

بگو بينم تو كجايى هان ؟

تو هم گيرى سره دو راهى ها ؟

محكمى روى تصميمت

يا تو هم مثل موج هاى باد

مشخص مى كنه مسيرو برات

كرده تورم محدوديت

اسير و زمان طلاست پس

هميشه كلافم

سبكه بار گناه سنگينه خلافم

ببين هيچوقت عادلانه سوت نزد

از ديد من داور

هه بيخيالش همه كفتارن با كى راه بيام

قسمت بوده كه ياقى بار بيام

اين راه منه عاقبتش

مال منه خواستى بام بيا

Maintenant ton téléphone est dans mon oreille

j'embrasse ma cigarette

Ma gorge se serre et oui, je sais que

Dans cette chambre noire

Nous sommes seuls

Moi, mon stylo et ma musique semble qu'il n'y a pas de lendemain

L'enroulement de mon cerveau est un peu différent

C'est peut-être pour ça que je suis à la porte toute ma vie

Ne m'embête pas car mes paroles sont lourdes pour toi

Ceux qui comprennent sont avec moi depuis dix ans

(consonne)

J'ai dit mon chemin, maintenant je dis au revoir

Ma façon, ne demande pas trop où c'est

Mon chemin, mon chemin est séparé de toi

Je suis en route, je dois y aller, au revoir

(verset 2)

9 personnes sur 10

9 sur 10 sales par nature

Tant que quelque chose l'atteint, il est là

Alors personne ne vous paiera

Tu le laisses partir, il te consume

Il te mange la main comme un chien

Tu pousses le haut, tu pousses l'expression vers le haut

Vous serez écrasé sous la pression

Vous régressez ?

Ah, il est toujours debout et fait cette chanson

Lire avec son cœur n'est pas facile pour tout le monde

Maintenant que tu es décédé, il a trente ans

C'est passé comme un paquet de cigarettes

La douce vie a un goût amer dans ma bouche

Ils disent que la bande du cerveau de la ville est rapiécée avec l'encre de ma plume

Comme une ombre, le danger ferme chacun de mes pas

Voulez-vous dire ce que j'ai dit?

Viens, j'ai le document dans ta main

(consonne)

J'ai dit mon chemin, maintenant je dis au revoir

Ma façon, ne demande pas trop où c'est

Mon chemin, mon chemin est séparé de toi

Je suis en route, je dois y aller, au revoir

(verset 3)

La peur ne devrait pas me déranger

J'aime encore tricher

La vie est difficile à enseigner

Ces vieilles blessures qui guérissent toujours

Ah, la poésie et la pensée sont similaires

Je voulais être normal

Mais j'ai deux ailes du sol

Hé, dis-moi, pourquoi dansent-ils tous sur l'air ?

Je suis le même mauvais garçon qui dort au fond de la classe

Quand tout le monde fait la queue pour dormir le matin

Mon ventre sent le visage ferme de Nazem

Nous avons grandi et la chance est revenue

Le modérateur portait une robe verte

La société en face de nous a acquis des connaissances et

Nous sommes tombés durement dans la guerre

Regarde cette serrure musicale

Ce n'est pas la peine parce que vous écoutez Mufti

Oh, tu ne comprends pas, je ne veux pas faire une culture

Si tu me vois quelque part un jour, ne m'appelle pas Saddam

Si je ne te réponds pas, ne me juge pas

C'est ma voie, ne doute pas un peu de ma voie

(pont)

Les chansons qu'ils chantent sont ma voie

Les vêtements qu'ils portent sont ma façon

Ils savent eux-mêmes, c'est ma voie

Quoi que je fasse cette année, c'est l'année prochaine

Dis-moi où es-tu ?

Êtes-vous d'accord avec les deux façons?

Ferme sur votre décision

Ou tu es comme les vagues du vent

Il te montrera le chemin

L'inflation est limitée

Alors captif et le temps est d'or

je suis toujours en colère

Le poids du fardeau du péché est lourd contre moi

Regarde, il n'a jamais sifflé justement

De mon point de vue, le juge

Hey, je me fiche de qui je devrais aller avec

Il était temps pour moi de revenir

C'est la fin de mon chemin

Tu voulais le mien, viens sur le toit