Лося - Иван Купала

Чаго ты, лося, чаго ты, дзікі,

К зямле прылігаіш?

А ці ты, лося, ці ты, дзікі,

Сцідзёну зіму чуіш?

Чую-ня чую, віджу-не віджу

Не цёплыя будзіць.

Лісточак рыіць, земельку крыіць,

Сцідзёна зіма будзіць.

Чаго, Манічка, чаго молада,

Ліхую свякроў чуіш?

А ці Манічка, ці ты молада?

Ні маманька будзіць,

Чую-ня чую, віджу-не віджу

Не родная будзіць.

Лісточак рыіць, земельку крыіць,

Сцідзёна зіма будзіць.

Qu'es-tu, orignal, qu'est-ce que tu es, sauvage,

Vous vous accrochez au sol ?

Et que vous, orignal, ou vous, sauvage,

Entendez-vous le froid de l'hiver?

J'entends, je n'entends pas, j'entends, je n'entends pas

Pas de sillages chauds.

La feuille creuse, recouvre le sol,

L'hiver honteux se réveille.

Quoi, Manichka, quel jeune,

Entendez-vous la méchante belle-mère?

Êtes-vous Manichka ou êtes-vous jeune?

Aucune maman ne se réveille,

J'entends, je n'entends pas, j'entends, je n'entends pas

Pas d'éveil natif.

La feuille creuse, recouvre le sol,

L'hiver honteux se réveille.