Par - Sadegh

ورس اول

پرنده پر کشید از آشیونه با خداش

می گفت به گِل نشسته کشتیشون با ناخداش

می رفت یه جای دور به قلب شهر نور

یه جا که مردمش میدن بش آب و دون

پرنده خسته بود، جفت چشاشو بسته بود

درونش وصله بود، قلبشم شکسته بود

می ترسید از عکس توی آب

می لرزید هر لحظه توی خواب

ورس دوم

یه روزی بین راه تو جنگل سیاه

شدش اسیر دام به دست پادشاه

کردنش تو حبس با آب و دون مفت

بستنش به بست اون با خودش میگفت:

پرنده بپر این میله ها اسیرن

قفس که سهله مشتی!

سنگ داغ سینه ت

خدات که پشتته پس خودخوریتو بس کن

گناهت اینه که نموندی لای هر قوم

شبیه باغی (آوا)

شبیه مردم

تکی و صد بعد ، همینی در کل

ورس سوم

پرنده کلافه بود لم می داد به خلاف نور

انگار که نداره جون غم می ریخت تو تمام اون

حسرت های پرواز تو مغزش گِز گِز کرد

آسمون در باز می گفتش: نصفش چند؟

جیغ زد داد کشید ناله کرد و آه کشید

انگار نه انگار، دنیا بود تو خواب سیر

همش تو لک بود،کی میاد این فردا

پراشو می کند کش نیاد این دردا

لب به لب بود از آدما سر میزد هي به آهنا

دلرو داد به شبا دعاش جدا شد از توقعاش

خدا پهلوش بود، نوازشش می کرد

فرشته مخلوق، عبادتش می کرد

خلاصه جون کند تا میله هارو پس زد

دوباره جون گرفت عین روز اول

ولی همیشه تیکه تلخ قصه آخره

پرنده عقاب شکار و کوه و دامنه

Premier couplet

L'oiseau a rempli le nid de son dieu

Il a dit, assis sur la boue de leur navire avec le capitaine

Il allait quelque part loin au coeur de la ville lumière

Un endroit où les gens connaissent l'eau et l'eau

L'oiseau était fatigué, la paire de lunettes était fermée

C'était rafistolé à l'intérieur, mon cœur était brisé

Peur des photos dans l'eau

Tu trembles à chaque instant dans ton sommeil

Versus II

Un jour au milieu de la route en Forêt Noire

Il a été capturé par le roi

Le faire en prison avec de l'eau et de l'eau gratuite

Lorsqu'il la ferma, il se dit :

Saut d'oiseau Ces barres sont captives

Cage ce poing facile !

Coffre aux pierres chaudes

Dieu, arrête de te manger

Votre péché est que vous ne vous êtes pas présenté à toutes les nations

Comme un jardin (Ava)

Comme les gens

Unique et cent dimensions, c'est tout

Troisième couplet

L'oiseau chantait, aboyant contre la lumière

C'était comme si Jon ne pleurait pas partout

L'envie de voler chatouillait son cerveau

Asmoun lui dit à la porte : Combien en coûte la moitié ?

Il a crié, gémi et soupiré

Comme si ce n'était pas le cas, le monde était en transe

Tout était dans la tache, quand viendra-t-il demain

Il n'étire pas cette douleur

Il parlait aux gens

Delro a crié à Shaba, sa prière s'est écartée de ses attentes

Dieu était à ses côtés, le caressant

La créature ange l'adorait

Bref, il a essayé de repousser les tiges

juin encore

Mais toujours le morceau amer de la dernière histoire

Aigle de chasse aux oiseaux et montagnes et pentes