K2 - VNM

K2, wiem, że spełnię ten sen, idę

U podnóża góry ten jebany szczyt widzę

Od mrozu go pokryła ta biel

Ale widzę ten cel jak Wilhelm Tell

Chwila zadumy, milknę w niej

Taki film mam, kiedy lawina spadnie na stok

Może zginę, bo zniknę w niej

Wejdę tam to pewnego dnia będę żył wiecznie

Więc pieprzę to, że przedsięwzięcie jest niebezpieczne

Ośnieżone skały mijam i

Poluzowała się lina mi, ale chuja w to wbijam i

Idę dalej, mimo że w oczy tu strach mi patrzy

Znam to uczucie, bo jest ludzkie, jestem taki jak ty

Wchodzę na teren lodem i złem skuty

Zepsute podeszwy mam, wchodzi mi śnieg w buty

Nagle melodia góry zagrała mi złe nuty

To niemożliwe jak trzydziesty pierwszy dzień w lutym

Ale prawdziwe, bo leci lawina ta

Obawiałem się tego, blednie mi mina, ja

Nie mogę zginąć choć straszna jest siła ta

Ja i moja odwaga, dziwko, to nie zatrzymasz nas

Lecą zwały śniegu, biegnę ile sił mam w nogach

Do szczeliny w skale, tam się przed nimi schowam

Góra myślała, że upadnę i prysnę

Ale to co nas różni to jest to, że ja naprawdę myślę

Szczelina schronienia mi daje

Kiedy umilkły huki pewnie na skalę staję, trzeba iść dalej

Słońce wzeszło, wnet blask odsłania szczyt i jego pięknotę

Teraz jeszcze bardziej wiem, że chcę to mieć

O tak długiej wyprawie ja nawet tu nie śniłem

Gdy wrócę przyjaciele spytają mnie gdzie byłeś?

Na drodze mam jaskinię, pewnie wchodzę w nią

Nie mam pochodni, ale smak sukcesu rozgrzał moją krew i polał ogniem ją

Po ciemku idę z lodu słupy koną

Ale gdy dotykam ich lodowate kolumny płoną

W końcu wychodzę, czuję przestrzeń, lodowate powietrze

Jest rześkie, zostało parę kroków w górę jeszcze

Na dole zostawiłem wszystko, to jest fakt

Rodzinę, miasto i ten jebany hajs

Ale teraz nie obchodzi on ej, w ogóle tu mnie

Jestem na górze na szlaku, po czek pójdę później

Palce mi zamarzły, zesztywniał cały kark mi

Nie martwi mnie, że do krwi zdarte całe barki

Bo szczytu mnie korona woła

Wszystko co przeżyłem na dole to szkoła życia, to jest nowa szkoła

Stawiam nogi na K2, w dole majaczą coś małe widma

Rozkładam ręce jakbym rozpościerał białe skrzydła

K2, je sais que je vais réaliser ce rêve, je vais

Au pied de la montagne, j'vois ce putain de pic

Cette blancheur l'a couvert du givre

Mais je vois ce but comme Guillaume Tell

Un moment de réflexion, je me tais dedans

J'ai un tel film quand une avalanche frappe la pente

Peut-être que je mourrai, parce que je vais disparaître dedans

J'irai là-bas et un jour je vivrai pour toujours

Alors merde que l'aventure soit dangereuse

Je passe des rochers enneigés et

Ma corde s'est détachée, mais je m'y tiens et

Je continue, même si la peur me regarde dans les yeux

Je connais ce sentiment parce qu'il est humain, je suis comme toi

J'entre dans la zone de glace et de mal

Mes semelles sont cassées, la neige rentre dans mes chaussures

Soudain la mélodie de la montagne m'a joué des fausses notes

C'est impossible comme le trente et unième jour de février

Mais vrai, parce que cette avalanche vole

J'en avais peur, mon visage pâlit, moi

Je ne peux pas mourir, même si cette force est terrible

Moi et mon courage, salope, tu ne peux pas nous arrêter

Des tas de neige volent, je cours aussi fort que mes jambes peuvent me porter

Dans la fissure du rocher, là je me cacherai d'eux

La montagne pensait que je tomberais et éclabousserais

Mais ce qui nous différencie, c'est que je pense vraiment

La fissure de l'abri me donne

Quand la détonation s'est calmée, je suis probablement sur la balance, je dois passer à autre chose

Le soleil s'est levé, bientôt la lueur révèle le sommet et sa beauté

Maintenant je sais encore plus que je veux l'avoir

Je n'ai même pas rêvé d'un si long voyage ici

Quand je reviendrai, mes amis me demanderont où étais-tu?

Il y a une grotte sur la route, je vais probablement y entrer

Je n'ai pas de torche, mais le goût du succès a réchauffé mon sang et l'a enflammé

Dans le noir, je marche depuis les pôles de glace

Mais quand je les touche, les colonnes glacées brûlent

Je pars enfin, je sens l'espace, l'air glacial

C'est croustillant, il reste encore quelques étapes à franchir

J'ai tout laissé en bas, c'est un fait

La famille, la ville et ce putain d'argent

Mais maintenant elle s'en fiche, pas du tout ici

Je suis sur la piste, j'obtiendrai le chèque plus tard

Mes doigts se sont gelés, tout mon cou s'est raidi

Je ne suis pas inquiet que des épaules entières soient déchirées en sang

Parce que la couronne m'appelle au sommet

Tout ce que j'ai vécu en bas était une école de la vie, c'est une nouvelle école

J'ai posé mes pieds sur K2, des petits fantômes se profilent en dessous

J'étends mes bras comme si j'étendais des ailes blanches