Rolandskvadet - Glittertind

Seks mine jarlar heime vera, gøyme det gullet balde

Andre seks på heidningalando då svinga dei jørni kalde!

— Rida dei ut av Franklandet med dyre dros i sadel

Bles i luren Olivant på Ronsalavollen

Runde dei opp sine silkje segl høgt i sigalråe

Sigla dei ut åt hei’ingslondo i virkevikune ein og tvåe

Arene og ankaret tok inn på kvite sanden:

Det var Roland, konungafredan, trødde den fysste på land

Slogest dei utpå Ronsarvollen i dagane två og trjå;

Blåmennan fall for Rolandssverd som gav seg fyri ljåe

Fram så søkte blåmann-fjødi skygde fyri sole;

Reddast var ein jamningen bad Roland blåse i hornet

Roland sette luren fyr blogga munn, så bles han i med vreide;

Ljoden ber ivi hav og fjell, i trio dagar av leide

Det var Magnus kongjen, no set han i å gråta:

Kva tru vantar freden min? No høyrer eg luren låta!

Det var Magnus kongjen

Skundar han sin fred:

Daud låg Roland konunga-freden

Heldt i han sitt sverd

Heim kom Magnus kongjen

Og settest dei alle traude

Skipet var fullt av sylv og gull

Og heidningan låg att daude