Chandra - Marcelina

Znowu do mnie przyjdzie

Wiem to, już szaro jest

Opatuli oczy, ręce

Obkręci mnie

Przyjdzie do mnie rano

I cały dzień będzie stać

Nie chcę nic od ciebie

Nie chcę siebie się bać

I znów budzi mnie

Ten pluszowy stan

Z pilotem w ręce

Dwuznaczny gest

Nie chcę nic od ciebie

Nic więcej ani mniej

Tylko ciebie proszę

Błagam, chcę ściągnąć dres

W mózgu ciągle wierci

Mi dziury stresowe dwie

Może sobie idź już

Odejdź, zostaw, przejdź

I znów budzi mnie

Ten pluszowy stan

Z pilotem w jednej

I dwuznacznym gestem w drugiej

Elle reviendra vers moi

je sais que c'est gris

Ils se couvrent les yeux et les mains

ça va me faire tourner

Elle viendra me voir le matin

Et il tiendra toute la journée

Je ne veux rien de toi

Je ne veux pas avoir peur de moi

Et ça me réveille à nouveau

Cet état de peluche

Avec une télécommande à la main

Un geste ambigu

Je ne veux rien de toi

Ni plus ni moins

Seulement toi s'il te plait

S'il vous plaît, je veux enlever mon survêtement

Ça tourne encore dans le cerveau

Mi stress trous deux

Peut-être que tu pars maintenant

Allez, partez, allez

Et ça me réveille à nouveau

Cet état de peluche

Avec une télécommande en un

Et un geste ambigu dans la seconde