Cyklotymia - AdMa

Czas jakoś szybciej mija, szybsza chwila, sen jest lekki, krótki dzień

Dzisiaj myślę: Cyklotymia — F34, wiem

Stosy książek, zaburzenia;

Ja?

Ja?

Ja?

Ja nie

Subdepresja mnie omija, hipomanii pragnę wręcz

Ból nie mija, ból zostaje, bliskich ucisk sięgnął dna

Chyba przez złe doświadczenia miewam lęki, trudniej spać

Nie odbieram telefonów, skrzynka już mi pęka w szwach

Czasem czuję się jak Callas, nieszczęśliwa, łaknę salw

Czucie wglądu mnie przytłacza, psychodynamiczny szał

Gdy szczerość spuszczam ze smyczy, miewam Lśnienia tak jak Jack

Poszukuje szczęścia w gnieździe, lecz kukułka nie ma gniazd

Wiem, że nie jestem samotna, ale z pustką chodzę spać

Niektórzy nie

Rozumieją, że

I samotnym można być

Kiedy telefony urywają się

Nie pamiętam już dokładnie od kiedy odczuwam strach

Przed zwykłymi zadaniami, wyzwaniami rzekłbyś dnia

Może jakoś od liceum, gdy w słuchawce krzyczał alt

Matki mojej koleżanki sączącej z słuchawki jad

Ludzie, widzisz, nas zawodzą jak w Kuracji Majera

Strach przed wagą naszych czynów każe kłamać ciągle nam

Le temps passe en quelque sorte plus vite, le moment est plus rapide, le sommeil est léger, la journée est courte

Aujourd'hui je pense : Cyclothymie - F34, je sais

Piles de livres, désordre ;

JE?

JE?

JE?

Non

La sous-dépression m'échappe, j'ai envie d'hypomanie

La douleur ne part pas, la douleur reste, l'oppression des proches a atteint le fond

Je suppose qu'à cause de mauvaises expériences, j'ai de l'anxiété, c'est plus difficile de dormir

Je ne réponds pas aux appels, ma boîte de réception est pleine à craquer

Parfois j'ai l'impression d'être Callas, malheureux, j'ai envie de volées

Le sentiment de perspicacité me submerge, frénésie psychodynamique

Quand je lâche l'honnêteté, j'ai des Shinings comme Jack

Il cherche le bonheur dans le nid, mais le coucou n'a pas de nid

Je sais que je ne suis pas seul, mais je vais dormir vide

Certains ne le font pas

Ils comprennent que

Et tu peux être seul

Quand les téléphones sonnent

Je ne me souviens pas exactement quand j'ai ressenti de la peur

Avant les tâches habituelles, les défis diriez-vous de la journée

Peut-être depuis le lycée, quand l'alt criait dans le combiné

La mère de mon ami suinte du venin de l'écouteur

Les gens, voyez-vous, laissez-nous tomber comme dans le traitement de Majer

La peur du poids de nos actions nous fait mentir tout le temps