Nafthalini - Antonis Remos

Πάλι, μες την τραπεζαρία, άκουσα φασαρία,

κοίταξα μα κανείς, ούτε σημάδι.

πάλι, θυμήθηκα εκείνα τα βράδια στην κουζίνα,

στην τρέλα της στιγμής ένα σου χάδι.

Στα μικρά μικρά σε θέλω,

στα μικρά μικρά σε ψάχνω,

λεπτομέρειες μικρές,

που με κρατάνε στη ζωή.

Στα μεγάλα όμως με διώχνεις,

στα συρτάρια με στριμώχνεις,

στην αγάπη ναφθαλίνη βάζεις

κι αλλάζεις εποχή.

Πάλι, σου ζήτησα να πάρω άλλο ένα τσιγάρο,

γύρισα μ' αδειανή ήταν η θέση.

Πάλι, έβαλα μια ταινία, δεν έχει σημασία

τι κ αν δεν είσαι εκεί, ρωτάω αν σ' αρέσει.

De nouveau, dans la salle à manger, j'ai entendu un vacarme,

J'ai regardé mais personne, aucun signe.

encore une fois, je me suis souvenu de ces nuits dans la cuisine,

dans la folie du moment une caresse à toi.

Je te veux dans les petits,

dans les petits je te cherche,

petits détails,

qui me maintiennent en vie.

Mais dans les grands tu me chasses,

tu me serres dans les tiroirs,

en amour tu mets des boules de naphtaline

et vous changez de saison.

Encore une fois, je t'ai demandé de prendre une autre cigarette,

Je suis revenu les mains vides était l'endroit.

Encore une fois, j'ai mis dans un film, ce n'est pas grave

et si vous n'êtes pas là, je demande si vous l'aimez.