Rejs - SKUBAS

Cichy szmer dzikich traw

Wabi się widłem nasyconych wad

Plącze się z korzeniami drzew

Ruszam znów w halucynogenny rejs

Zanim się krzyk zamieni w cisze

A wiatr

Zaniesie mnie w bliski szaleństwu stan

Słodki dreszcz złudny trop

Władze ma nade mną

Nie wiem sam czy chcę okiełznać to

Zanim się krzyk zamieni w cisze

A wiatr

Zaniesie mnie w bliski szaleństwu stan

Zanim się gniew przerodzi w siłę

A ja

Zamienię się w kogoś kim nie chcę się stać

W kogoś kim nie chcę się stać

Le doux murmure des herbes folles

Il est attiré par une fourchette de défauts saturés

Il s'emmêle avec les racines des arbres

Je repars en croisière hallucinogène

Avant que le cri ne se transforme en silence

Et le vent

Ça va me conduire à un état proche de la folie

Un doux frisson d'illusion

Il a du pouvoir sur moi

Je ne sais pas si je veux l'apprivoiser

Avant que le cri ne se transforme en silence

Et le vent

Ça va me conduire à un état proche de la folie

Avant que la colère ne devienne une force

Et moi

Je deviendrai quelqu'un que je ne veux pas devenir

En quelqu'un que je ne veux pas devenir