Адам - Sciana

Лавіў усьмешкі сонца

У шосты дзень Эдэма,

Я быў амаль бясконцы,

Я быў амаль што небам.

Усё, ўто трэба, ведаў,

Ды крыкнула дарога:

«Каб быць Эдэма небам,

Спытай дазвол у Бога».

Сьвяточны ранак сёмы

Прыцішыў крыўды пекла,

Я быў амаль што вольны,

Я стаў амаль што ветрам.

Усё, што трэба, ведаў,

Ды крыкнула дарога:

«Усе вятры Эдэма

Пачаткам лічаць Бога».

Мною дыхала зямля —

Я змог!

Я спытаў у Бога: «Я —

Таксама Бог?»

У адказ бязгучны сьмех,

Чорт зь ім.

Першы чалавечы грэх

Стаў маім!

Я — пачатак і канец жывога на Зямлі.

Я настолькі Бог, наколькі Бог — Адам.

Attraper les sourires du soleil

Au sixième jour d'Eden,

J'étais presque sans fin,

J'étais presque au paradis.

Tout ce dont tu as besoin, je le savais

Oui, la route a crié :

"Pour être Eden par le ciel,

Demandez la permission à Dieu.

Festif matin sept

A calmé les ressentiments de l'enfer,

j'étais presque libre,

Je suis devenu presque un jeu d'enfant.

Tout ce dont j'avais besoin était de savoir

Oui, la route a crié :

"Tous les vents d'Eden

Ils considèrent que Dieu est le commencement ».

J'ai respiré la terre -

Je pourrais!

J'ai demandé à Dieu: "Je -

Dieu aussi ?"

Rire silencieux en réponse,

Bon sang.

Le premier péché humain

Devenu mien !

Je suis le début et la fin de la vie sur Terre.

Je suis autant Dieu que Dieu est Adam.